viernes, 1 de junio de 2012
PUKO.EL GATO REINCIDENTE QUE SE QUEDÓ.
PUKO,A DÍA DE HOY,NO ES UN GATO NADA SOCIABLE,NO QUIERE SABER NADA DEL SER HUMANO,HUIDIZO,ASUSTADIZO,BUFÓN....................
PERTENECE A UNA COLONIA EN LA QUE POR CARACTERÍSTICAS DE LA MISMA , LOS GATOS SUELEN MORIR MUY RÁPIDO.
NOS AVISARON PORQUE AL GATO LE PASABA ALGO EN LA BOCA,LA OPERAMOS Y LO CASTRAMOS,LO DEVOLVIMOS A SU COLONIA,MESES MÁS TARDE NOS VOLVIERON A AVISAR,UN COCHE LE HABÍA FRACTURADO UNA DE SUS PATAS.
NECESITAMOS CASAS DE ACOGIDA,VOLUNTARIOS QUE SE PAREN CON ESTOS GATOS EN SU SOCIALIZACIÓN.DÁNDOLES TIEMPO Y PARÁNDOSE CON ELLOS SE CONSIGUEN METAMORFOSIS ESPECTACULARES,PERO NECESITAMOS AYUDA Y MUCHAS MÁS CASAS PARA TANTOS CASOS Y NECESIDADES ESPECIALES QUE TENEMOS.
SE ENTREGA CASTRADO,MICROCHIPADO,TESTADO,DESPARASITADO,CON CONTRATO Y SEGUIMIENTO.
670594658
apaproyectogato@gmail.com
PERTENECE A UNA COLONIA EN LA QUE POR CARACTERÍSTICAS DE LA MISMA , LOS GATOS SUELEN MORIR MUY RÁPIDO.
NOS AVISARON PORQUE AL GATO LE PASABA ALGO EN LA BOCA,LA OPERAMOS Y LO CASTRAMOS,LO DEVOLVIMOS A SU COLONIA,MESES MÁS TARDE NOS VOLVIERON A AVISAR,UN COCHE LE HABÍA FRACTURADO UNA DE SUS PATAS.
NECESITAMOS CASAS DE ACOGIDA,VOLUNTARIOS QUE SE PAREN CON ESTOS GATOS EN SU SOCIALIZACIÓN.DÁNDOLES TIEMPO Y PARÁNDOSE CON ELLOS SE CONSIGUEN METAMORFOSIS ESPECTACULARES,PERO NECESITAMOS AYUDA Y MUCHAS MÁS CASAS PARA TANTOS CASOS Y NECESIDADES ESPECIALES QUE TENEMOS.
SE ENTREGA CASTRADO,MICROCHIPADO,TESTADO,DESPARASITADO,CON CONTRATO Y SEGUIMIENTO.
670594658
apaproyectogato@gmail.com
PIPI,LA HERMANITA DE NUESTRA PIPA COLITOS.
SI ES QUE TENÍAN QUE SER HERMANAS,PIPI ES UNA DE LAS GATAS MÁS SIMPÁTICAS QUE EXISTEN SOBRE LA FAZ DE LA TIERRA,UN FORMIGUILLO SÚPER DIVERTIDO,ALEGRE,JUGUETONA,GRACIOSA,CURIOSONA,LE ENCANTA VACILAR A UNO Y CUANDO POR FÍN SE RELAJA, LE ENCANTAN LOS MIMITOS.
ES EXTREMADAMENTE DIFÍCIL SACARLE UNA FOTO,TIENE UNA ACTIVIDAD QUE LEVANTA A LOS MUERTOS.
SE ENTREGA CASTRADA,MICROCHIPADA,TESTADA,DESPARASITADA,CON CONTRATO Y SEGUIMIENTO.
670594658
apaproyectogato@gmail.com
ES EXTREMADAMENTE DIFÍCIL SACARLE UNA FOTO,TIENE UNA ACTIVIDAD QUE LEVANTA A LOS MUERTOS.
670594658
apaproyectogato@gmail.com
jueves, 31 de mayo de 2012
CÍA, DE NUESTRO GRUPO PIONERO.NOS LA ACABAMOS DE GANAR.
CÍA,ES UNA DE ESAS GATAS,QUE SE QUEDÓ SIN ADOPCIÓN POR SER MUY DESCONFIADA,HUIDIZA,BORDE CON UN TOQUE AGRESIVO.
ES UNA GATAZA DE CERCA DE 8KG QUE REALMENTE IMPRESIONABA CUANDO TE BUFABA.
AHORA YA SE DEJA TOCAR,SUBE EL LOMITO CUANDO LA ACARICIAS Y TE HABLA MUCHÍSIMO,SOBRE TODO PARA PEDIR COMIDA,YA QUE ES UNA GOLOSA.TAMBIEN SE ANIMA A JUGAR TIMIDAMENTE.
YA SOLO ES CUESTIÓN DE UN POQUITO MÁS DE TIEMPO,PARA QUE PIERDA EL MIEDO QUE AÚN LE QUEDA Y SE SUELTE AL 100%.
SE ENTREGA CASTRADA,MICROCHIPADA,TESTADA,DESPARASITADA,CON CONTRATO Y SEGUIMIENTO.
670594658
apaproyectogato@gmail.com
PERIQUITA ENCONTRADA EN TRAVIESAS--LA CRUDA REALIDAD DEL COMERCIO Y LA VENTA.
ANDABA POR EL SUELO A TROMPICONES,ALETEANDO,DE NOCHE,LA VOLUNTARIA QUE SE LA ENCONTRÓ,CASI LA PISA CUANDO LLEGABA A CASA.
PIKA,YA ESTÁ RECUPERADA , NADIE LA RECLAMÓ.
ELVERDADERO HÁBITAT DE LOS PERIQUITOS:
El periquito común o periquito australiano se distribuye por todo el continente australiano excepto en las zonas costeras y en la península del cabo de York. Tiene una amplia distribución geográfica y de hábitats debido a que es un ave nómada que aprovecha las estaciones lluviosas para criar, y por regla general se desplaza al norte en verano y al sur en invierno.
El periquito común tiene una amplia variedad de hábitats como son los bosques abiertos, sabanas con Acacia y Eucalyptus, praderas con poca arboleda, pastizales e incluso estepas con presencia de mulga (Acacia aneura); también puede observarse en zonas de cultivo. Aunque son aves que pueden soportar largos periodos sin agua, rara vez se observarán lejos de los cursos de los ríos.
Los periquitos son aves sociales que viven en grandes bandadas de hasta varios cientos ; rara vez pueden verse enormes bandadas de más de 25.000 individuos. En caso de que se sientan amenazados, la bandada entera alza el vuelo en círculos y con rápidos movimientos erráticos. Dentro de la bandada cada ave tiene su rango establecido aunque no existe una jerarquía. Al amanecer acuden a pozos de agua, estanques, charcas, ríos o incluso abrevaderos para beber y dedican el resto de la mañana a buscar alimento en el suelo, durante el mediodía descansan a la sombra en la espesura de los árboles, reanudando la búsqueda del alimento por la tarde. Al anochecer la bandada se une de nuevo en las ramas de los árboles para pasar la noche.
TRÁFICO ILEGAL DE PERIQUITOS.
"Los traficantes ilegales de animales han puesto en riesgo de extinción a once de las 22 especies de periquitos que existen en México. Los ecologistas explicaron que las poblaciones silvestres de esta ave se han reducido en más del 90 por ciento."
"Además de la captura, durante el proceso se destruyen nidos y se dejan los huevos y los pollos abandonados hasta morir."
"El informe señala que el 77 por ciento de los pericos que pasan a manos de traficantes ilegales mueren antes de llegar al comprador final.
"La labor de captura de estas aves es un verdadero trauma ecológico, cuando es llevada a cabo por personas foráneas de las regiones donde habitan, pues los árboles centenarios en donde instalan los nidos son talados irresponsablemente provocándose en un momento la destrucción del hábitat y de la especie arbórea que durante cientos de años ocupó el lugar."
Las condiciones en las que se encuentran estas aves en la mayoría de las tiendas de animales,son lamentables.
PIKA,YA ESTÁ RECUPERADA , NADIE LA RECLAMÓ.
ELVERDADERO HÁBITAT DE LOS PERIQUITOS:
El periquito común o periquito australiano se distribuye por todo el continente australiano excepto en las zonas costeras y en la península del cabo de York. Tiene una amplia distribución geográfica y de hábitats debido a que es un ave nómada que aprovecha las estaciones lluviosas para criar, y por regla general se desplaza al norte en verano y al sur en invierno.
El periquito común tiene una amplia variedad de hábitats como son los bosques abiertos, sabanas con Acacia y Eucalyptus, praderas con poca arboleda, pastizales e incluso estepas con presencia de mulga (Acacia aneura); también puede observarse en zonas de cultivo. Aunque son aves que pueden soportar largos periodos sin agua, rara vez se observarán lejos de los cursos de los ríos.
Los periquitos son aves sociales que viven en grandes bandadas de hasta varios cientos ; rara vez pueden verse enormes bandadas de más de 25.000 individuos. En caso de que se sientan amenazados, la bandada entera alza el vuelo en círculos y con rápidos movimientos erráticos. Dentro de la bandada cada ave tiene su rango establecido aunque no existe una jerarquía. Al amanecer acuden a pozos de agua, estanques, charcas, ríos o incluso abrevaderos para beber y dedican el resto de la mañana a buscar alimento en el suelo, durante el mediodía descansan a la sombra en la espesura de los árboles, reanudando la búsqueda del alimento por la tarde. Al anochecer la bandada se une de nuevo en las ramas de los árboles para pasar la noche.
TRÁFICO ILEGAL DE PERIQUITOS.
"Los traficantes ilegales de animales han puesto en riesgo de extinción a once de las 22 especies de periquitos que existen en México. Los ecologistas explicaron que las poblaciones silvestres de esta ave se han reducido en más del 90 por ciento."
"Además de la captura, durante el proceso se destruyen nidos y se dejan los huevos y los pollos abandonados hasta morir."
"El informe señala que el 77 por ciento de los pericos que pasan a manos de traficantes ilegales mueren antes de llegar al comprador final.
De continuar el saqueo al ritmo actual, algunas especies desaparecerán en diez o quince años."periodista digital."Cuatro millones de aves, 640.000 reptiles y 40.000 primates llegan irregularmente a España"
"La labor de captura de estas aves es un verdadero trauma ecológico, cuando es llevada a cabo por personas foráneas de las regiones donde habitan, pues los árboles centenarios en donde instalan los nidos son talados irresponsablemente provocándose en un momento la destrucción del hábitat y de la especie arbórea que durante cientos de años ocupó el lugar."
Las condiciones en las que se encuentran estas aves en la mayoría de las tiendas de animales,son lamentables.
miércoles, 30 de mayo de 2012
LA TREPANACIÓN DE MOCO
MOCO ES UNO DE ESOS GATOS SÚPER ESPECIALES,DE ESOS QUE DECIMOS MUCHAS VECES QUE SOLO LES FALTA HABLAR.
YA EN LA CALLE,EN SU COLONIA,ERA SÚPER SOCIABLE Y CARIÑOSO,SU CUIDADORA,QUE LO VIÓ NACER,NOS LLAMÓ CUANDO EMPEZÓ A TENER PROBLEMAS YA HACE 4 AÑOS.
TIENE UNA ESPECIE DE SINUSITIS-RINITIS CRÓNICA,LOS RONQUIDOS,LOS MOCOS,LOS ESTRIDORES,LOS ESTORNUDOS,SON PARTE DE SU VIDA DIARIA,ESTO,NUNCA LE IMPIDIÓ HACER UNA VIDA NORMAL,BASTABA CON HACERLE LIMPIEZAS CON SUERO,MUCOLÍTICOS,Y POCO MÁS,HASTA QUE LA ACUMULACIÓN DE MOCO EN SUS SENOS FUÉ EXAGERADA Y HUBO QUE TREPANARLO.
LA TREPANACIÓN CONSISTE EN PERFORAR EL CRÁNEO Y HACER LAVADOS A PRESIÓN,SE CANSARON DE QUITAR MOCO Y M´S MOCO.
DESPUES DE ESTA OPERACIÓN,MEJORÓ MUCHO,SU RESPIRACIÓN,SUS RUIDOS.........
DESCARTAMOS TODO LO DESCARTABLE,SE LE HICIERON VARIAS RINOSCOPIAS Y CULTIVOS,NO HAY PÓLIPOS NI TUMORES,NI PROBLEMAS EN LAS RAICES DE LAS MUELAS,ALVÉOLOS..............
PERO ESTE AÑO,MOCO COMENZÓ CON UNAS CRISIS MUY FUERTES QUE NUNCA ANTES TUVIERA,VÓMITOS CONSTANTES,INCAPACIDAD PARA COMER,INSUFICIENCIA RESPIRATORIA,ESPUMA POR LA BOCA, LA MEDICACIÓN NO ERA CAPAZ DE ALIVIARLO ,NI LOS CORTICOS,ANTIINFLAMATORIOS,MUCOLÍTICOS,VITAMINAS,INHALADORES,CÁMARA DE OXIGENO,LAVADOS....................
CON LO QUE DECIDIMOS VOLVER A TREPANARLO,Y CURIOSAMENTE,TENÍA MUY POCO MOCO,O POR LO MENOS NO EL SUFICIENTE PARA PROVOCAR ESTAS CRISIS.
PARECE ESTAR MEJOR DESPUES DE LA OPERACIÓN,NO SABEMOS CUAL ES LA CAUSA DE LO QUE LE PASA,
SUS ANALÍTICAS SON PERFECTAS,SUS PLACAS,EN LOS CULTIVOS NO SE ENCUENTRA NADA......... NOS SUGIRIERON HACERLE UNA RESONANCIA EN LUGO.
TODAVÍA TIENE LOS PUNTOS Y SE VA RECUPERANDO,PERDIÓ MUCHO PESO Y ESTUVO VARIOS DÍAS INGRESADO.
YA EN LA CALLE,EN SU COLONIA,ERA SÚPER SOCIABLE Y CARIÑOSO,SU CUIDADORA,QUE LO VIÓ NACER,NOS LLAMÓ CUANDO EMPEZÓ A TENER PROBLEMAS YA HACE 4 AÑOS.
TIENE UNA ESPECIE DE SINUSITIS-RINITIS CRÓNICA,LOS RONQUIDOS,LOS MOCOS,LOS ESTRIDORES,LOS ESTORNUDOS,SON PARTE DE SU VIDA DIARIA,ESTO,NUNCA LE IMPIDIÓ HACER UNA VIDA NORMAL,BASTABA CON HACERLE LIMPIEZAS CON SUERO,MUCOLÍTICOS,Y POCO MÁS,HASTA QUE LA ACUMULACIÓN DE MOCO EN SUS SENOS FUÉ EXAGERADA Y HUBO QUE TREPANARLO.
LA TREPANACIÓN CONSISTE EN PERFORAR EL CRÁNEO Y HACER LAVADOS A PRESIÓN,SE CANSARON DE QUITAR MOCO Y M´S MOCO.
DESPUES DE ESTA OPERACIÓN,MEJORÓ MUCHO,SU RESPIRACIÓN,SUS RUIDOS.........
DESCARTAMOS TODO LO DESCARTABLE,SE LE HICIERON VARIAS RINOSCOPIAS Y CULTIVOS,NO HAY PÓLIPOS NI TUMORES,NI PROBLEMAS EN LAS RAICES DE LAS MUELAS,ALVÉOLOS..............
PERO ESTE AÑO,MOCO COMENZÓ CON UNAS CRISIS MUY FUERTES QUE NUNCA ANTES TUVIERA,VÓMITOS CONSTANTES,INCAPACIDAD PARA COMER,INSUFICIENCIA RESPIRATORIA,ESPUMA POR LA BOCA, LA MEDICACIÓN NO ERA CAPAZ DE ALIVIARLO ,NI LOS CORTICOS,ANTIINFLAMATORIOS,MUCOLÍTICOS,VITAMINAS,INHALADORES,CÁMARA DE OXIGENO,LAVADOS....................
CON LO QUE DECIDIMOS VOLVER A TREPANARLO,Y CURIOSAMENTE,TENÍA MUY POCO MOCO,O POR LO MENOS NO EL SUFICIENTE PARA PROVOCAR ESTAS CRISIS.
SUS ANALÍTICAS SON PERFECTAS,SUS PLACAS,EN LOS CULTIVOS NO SE ENCUENTRA NADA......... NOS SUGIRIERON HACERLE UNA RESONANCIA EN LUGO.
TODAVÍA TIENE LOS PUNTOS Y SE VA RECUPERANDO,PERDIÓ MUCHO PESO Y ESTUVO VARIOS DÍAS INGRESADO.
martes, 29 de mayo de 2012
ASESINOS DE LOBOS EN EL BARBANZA XV,CEMENTERIO DE PERROS.AXENA.
Amigo lobo, amigo perro, amigo lubicán (si es que usted existe ya que aún seguimos esperando análisis genéticos con metodología suficientemente descrita y fiable), no se acerquen ustedes al Barbanza, en esta comarca es probable que mueran por alguna trampa atroz. Este fin de semana volvimos a aquella finca de Mosquete, donde hace algo más de un mes, aparecieron aquellos lazos y tres supuestos lobos/lubicanes muertos para revisar cómo estaba la situación en donde se originó todo este asunto.
Por la pista que rodea la finca por el oeste, nos llegó ese olor nauseabundo que cubre nuestros montes, algo más habitual últimamente que lo que somos capaces de reconocer. El viento bajaba por la ladera de la sierra, un ligero noroeste, y de nuevo se intensificó el olor. Algo grande debía de estar muerto allí arriba.
El olor a podredumbre nos llevo hasta esta desagradable estampa.
Nos fuimos acercando, el olor iba confirmando nuestras sospechas, y pelo, pelo de cánido, hasta aquel pequeño regato. Allí yacían dos cuerpos de perros, uno blanco y negro, claramente doméstico. Otro más rojizo, con esa capa de color tan característico, al que se le achaca toda clase de males. Ambos de pequeño-mediano tamaño y lo que parecía que llevaran allí aprox. 3 semanas. En la única oreja observable por el avanzado estado de putrefacción, del perro de color claro, no había ninguna marca.
Aquellos perros habían sido arrastrados hasta ahí, por las marcas de pelo que se podían observar en el camino. Una vez en el borde del pequeño cantil sobre el regato, allí los lanzaron rompiendo las ramas de esos eucaliptos quemados. Uno sobre el otro. Esas ramas partidas se ven claramente en la foto. No pudimos distinguir si la muerte fue por tiro o por veneno debido a que esos cuerpos ya no tenían consistencia ninguna. Al menos sabemos que no era por lazo ya que no había ninguna marca de haber estado enganchados y forcejeando durante horas con el acero.
A simple vista parecen perros domésticos.
Lo que llama más la atención es que los tres lobos-lubicanes-perros de los lazos fueron encontrados en los alrededores de esa finca, el cuarto “lobo” en un pinal a poco más de 1 km hacia el sur, del otro lado de la aldea de Mosquete, y ahora estos dos pobres animales, que a saber por qué cruel razón los mataron y los tiraron allí.
Nuestras pesquisas al día siguiente: nos fuimos a revisar otra zona en el monte, ya del otro lado de la sierra, por debajo de As Torres do Inxerto, allí nos habían comentado que habían matado un lobo puro. No lo encontramos. Pero sí encontramos otro perro muerto. Parecía un precioso Pointer, de capa blanca, con grandes manchas oscuras y pardas. La cara la tenía deshecha, y le faltaban las orejas.
Pointer es una raza típica de caza.
Detalle de la oreja… o de donde debiera estar.
Al día siguiente llevamos al SEPRONA y los Agentes de Medioambiente de la Xunta para la revisión de los cuerpos de los perros que habíamos encontrado el día anterior. En el pointer no apareció ningún microchip para su identificación, y los agentes señalaron que la falta de orejas quizás pudiera implicar que ese perro tuviera en la oreja alguna marca significativa que podía indicar su origen o su criador. Eso explicaría por qué se las quitaron, para no dejar ninguna pista.
Agente del Seprona comprobando si el can tiene microchip.
Estos perros los encontramos en tan sólo unas horas entre chubasco y chubasco, la situación en el Barbanza como podéis comprobar es muy preocupante ya que continuamente se está faltando a las leyes básicas de respeto animal y a la naturaleza. Esto es un auténtico cementerio de perros, de cualquier cánido, y no sabemos, no tenemos ni idea, de lo que realmente está ocurriendo en nuestra Serra do Barbanza.
El conflicto de la gestión del monte, los recursos naturales y los animales domésticos influyen directamente en la conservación de las especies salvajes, en este caso, del mayor depredador de Galicia, el lobo. Esta semana trataremos de daros más información sobre la legislación de estos aspectos y también de la normativa europea aplicable.
fuente : http://blogueiros.axena.org/2012/05/21/asesinos-de-lobos-en-el-barbanza-xv-el-cementerio-de-perros/
Por la pista que rodea la finca por el oeste, nos llegó ese olor nauseabundo que cubre nuestros montes, algo más habitual últimamente que lo que somos capaces de reconocer. El viento bajaba por la ladera de la sierra, un ligero noroeste, y de nuevo se intensificó el olor. Algo grande debía de estar muerto allí arriba.
El olor a podredumbre nos llevo hasta esta desagradable estampa.
Nos fuimos acercando, el olor iba confirmando nuestras sospechas, y pelo, pelo de cánido, hasta aquel pequeño regato. Allí yacían dos cuerpos de perros, uno blanco y negro, claramente doméstico. Otro más rojizo, con esa capa de color tan característico, al que se le achaca toda clase de males. Ambos de pequeño-mediano tamaño y lo que parecía que llevaran allí aprox. 3 semanas. En la única oreja observable por el avanzado estado de putrefacción, del perro de color claro, no había ninguna marca.
Aquellos perros habían sido arrastrados hasta ahí, por las marcas de pelo que se podían observar en el camino. Una vez en el borde del pequeño cantil sobre el regato, allí los lanzaron rompiendo las ramas de esos eucaliptos quemados. Uno sobre el otro. Esas ramas partidas se ven claramente en la foto. No pudimos distinguir si la muerte fue por tiro o por veneno debido a que esos cuerpos ya no tenían consistencia ninguna. Al menos sabemos que no era por lazo ya que no había ninguna marca de haber estado enganchados y forcejeando durante horas con el acero.
A simple vista parecen perros domésticos.
Lo que llama más la atención es que los tres lobos-lubicanes-perros de los lazos fueron encontrados en los alrededores de esa finca, el cuarto “lobo” en un pinal a poco más de 1 km hacia el sur, del otro lado de la aldea de Mosquete, y ahora estos dos pobres animales, que a saber por qué cruel razón los mataron y los tiraron allí.
Nuestras pesquisas al día siguiente: nos fuimos a revisar otra zona en el monte, ya del otro lado de la sierra, por debajo de As Torres do Inxerto, allí nos habían comentado que habían matado un lobo puro. No lo encontramos. Pero sí encontramos otro perro muerto. Parecía un precioso Pointer, de capa blanca, con grandes manchas oscuras y pardas. La cara la tenía deshecha, y le faltaban las orejas.
Pointer es una raza típica de caza.
Detalle de la oreja… o de donde debiera estar.
Al día siguiente llevamos al SEPRONA y los Agentes de Medioambiente de la Xunta para la revisión de los cuerpos de los perros que habíamos encontrado el día anterior. En el pointer no apareció ningún microchip para su identificación, y los agentes señalaron que la falta de orejas quizás pudiera implicar que ese perro tuviera en la oreja alguna marca significativa que podía indicar su origen o su criador. Eso explicaría por qué se las quitaron, para no dejar ninguna pista.
Agente del Seprona comprobando si el can tiene microchip.
Estos perros los encontramos en tan sólo unas horas entre chubasco y chubasco, la situación en el Barbanza como podéis comprobar es muy preocupante ya que continuamente se está faltando a las leyes básicas de respeto animal y a la naturaleza. Esto es un auténtico cementerio de perros, de cualquier cánido, y no sabemos, no tenemos ni idea, de lo que realmente está ocurriendo en nuestra Serra do Barbanza.
El conflicto de la gestión del monte, los recursos naturales y los animales domésticos influyen directamente en la conservación de las especies salvajes, en este caso, del mayor depredador de Galicia, el lobo. Esta semana trataremos de daros más información sobre la legislación de estos aspectos y también de la normativa europea aplicable.
fuente : http://blogueiros.axena.org/2012/05/21/asesinos-de-lobos-en-el-barbanza-xv-el-cementerio-de-perros/
Etiquetas:
NOTICIAS
GATIÑO NEGRO PERDIDO EN AVDA.FLORIDA-VIGO.CAYÓ DE UN PRIMER PISO.
COPIAMOS:
Todo negro, de año y medio, es un poco raquitico ya que tiene inmuno deficiencia felina pesará unos 3kg más o menos, maulla como si estuviese afónico y está capado. Se cayó de un primer piso la noche del 22 al 23 en la Avd Florida enfrente del Hotel Hesperia aunque cayó por la ventana de atrás que dá a un patio y casitas pequeñas (donde está cafetería Corsa). No tengo fotos de él ya que me formateraron el ordenador y se perdieron.
CONTACTO:
Tania 665906098.
Todo negro, de año y medio, es un poco raquitico ya que tiene inmuno deficiencia felina pesará unos 3kg más o menos, maulla como si estuviese afónico y está capado. Se cayó de un primer piso la noche del 22 al 23 en la Avd Florida enfrente del Hotel Hesperia aunque cayó por la ventana de atrás que dá a un patio y casitas pequeñas (donde está cafetería Corsa). No tengo fotos de él ya que me formateraron el ordenador y se perdieron.
CONTACTO:
Tania 665906098.
lunes, 28 de mayo de 2012
GATO RECOLLIDO EN RÚA ESPERANTO VIGO,SE BUSCA A SUS DUEÑOS.MÁXIMA DIFUSIÓN
LO VIERON CAER DE UN PISO EN LA CALLE ESPERANTO,ENCIMA DE UN COCHE QUE LE AMORTIGUÓ LA CAÍDA.
NO TIENE NADA FRACTURADO,SOLO GOLPES Y MAGULLADURAS,ES UN MACHO MUY CARIÑOSO Y ESTÁ MUY ASUSTADO.
NO TIENE NADA FRACTURADO,SOLO GOLPES Y MAGULLADURAS,ES UN MACHO MUY CARIÑOSO Y ESTÁ MUY ASUSTADO.
POR FAVOR,SI ALGUIEN LO RECONOCE O SABE ALGO QUE SE PONGA EN CONTACTO CON NOSOTRAS.
648508108
670594658
A PACO SE LO ESTABAN COMIENDO LOS GUSANOS.
LLEVAMOS UN PAR DE SEMANAS DE LOCOS,SIN TIEMPO SIQUIERA DE IROS CONTANDO,O AL MENOS RESUMIENDO LO MÁS IMPORTANTE DE ESTOS DÍAS,ESTAMOS MUY DESBORDADAS Y NECESITAMOS CON MUCHA URGENCIA MÁS MANOS PARA TODO TIPO DE COSAS Y MA´S CASAS DE ACOGIDA .
ESTE ES PACO,LO RECOGIMOS HACE UNOS DÍAS,GRACIAS A PACO Y MARINA(CUIDADORES DE LA COLONIA)QUE COLABORARON EN SU RESCATE.
POR EL TIPO DE HERIDAS,SUPONEMOS QUE FUE ATACADO POR ALGÚN PERRO,LLEVABA DÍAS CON UNA FUERTE INFECCIÓN,Y DE LOS AGUJEROS DE LAS MORDEDURAS NOS CANSAMOS DE SACAR PUS Y GUSANOS,EL OLOR ERA PUTREFACTO.PERO PACO SE PORTÓ COMO UN CAMPEÓN Y SE DEJÓ HACER DE TODO.
TIENE LA COLUMNA HUNDIDA DE LOS GOLPES Y UNA DE LAS PATAS DELANTERAS FRACTURADAS,ESTABA TOTALMENTE DESHIDRATADO Y MUERTO DE HAMBRE.
GRACIAS A BELÉN POR SU AVISO.
Etiquetas:
RESCATES
GINA ADOPTADA
GINA ES OTRA VÍCTIMA DEL LACERO,TODAVÍA NO ESTABA PUBLICADA,COMO MUCHOS OTROS.OTRA NEGRITA MÁS DE LA QUE NO SABEMOS NADA.
MUCHAS GRACIAS LOURDES Y JOSE.VA A SER UNA EXCELENTE COMPAÑERA PARA MELANIA.
Etiquetas:
ADOPTADOS
DURA ADOPTADA
GRACIAS SERGIO Y MARTA POR LLEVAROS A ESTE ANGELITO TAN ESPECIAL.
POR DESGRACIA,SON MUCHOS LOS LUGARES QUE ELIMINAN A LOS ANIMALES QUE TIENEN AGÚN HANDICAP O ENFERMEDAD.
GRACIAS CHICOS.
Etiquetas:
ADOPTADOS
SAMOYEDO ENCONTRADO EN BAIONA-SE BUSCA A LOS DUEÑOS.
Se ha encontrado un samoyedo en buen estado con collar antiparasitario en Baiona . Se busca urgente a los dueños.
contacto : vigomascotas@gmail.com
contacto : vigomascotas@gmail.com
miércoles, 16 de mayo de 2012
ASESINOS DE LOBOS EN BARBANZA.LA LEGISLACIÓN EUROPEA BÁSICA
A nuestros queridos políticos y dirigentes se les suele l lenar la boca con argumentos demoledores e irrefutables como el de: -seguimos las normas europeas…! para así justificar sus acciones dentro de la máxima legalidad, normalidad y modernidad, y es que claro si lo dice Europa…
El caso de la gestión del lobo y la hibridación en el Barbanza no podía ser de otra manera. Nuestros políticos argumentan que las acciones se realizan según la normativa europea vigente, veamos pues si es así.
Primero se debería tener en cuenta que:
“El lobo, como todo animal salvaje, tiene el derecho de existir en su estado natural. Este derecho no depende de su utilidad para Hombre, y deriva del que tienen todos los seres vivos a coexistir con él como parte integrante de los sistemas ecológicos “.
Manifesto and Guidelines on Wolf Conservation of the Wolf Specialist Group of the International Union for the Conservation of Nature and Natural Resources (IUCN). Convention on the Conservation of European Wildlife and Natural Habitats Standing Committee, 1989, UE.
Aquí podéis descargaros este documento imprescindible para conocer las bases sobre las que se asienta las posteriores normas europeas sobre la conservación del lobo. Muy recomendable visitar la web de LCIE (Large Carnivore Initiative for Europe).
En el Convenio de Berna, sobre la Conservación de la Vida Silvestre y el Medio Natural europeo (1979) , al cual España se adscribió en 1986 promueve un marco para la gestión y preservación de la vida silvestre a una escala supranacional, es decir, que establece las bases generales para que los diferentes países de la UE puedan proteger el patrimonio natural de todos los europeos. En este convenio, en el Anexo III dedicado a las Especies Protegidas es donde se encuentra el lobo. Y en el Anexo IV, los Medios, Métodos de Caza y de Explotación Prohibidos, donde por supuesto, aparecen los lazos.
Además en la página 34 del documento se cita literalmente:
“when populations are very small and isolated (particularly those with no inmigration source) all individuals are essential and removal is excluded.”
“cuando las poblaciones son muy pequeñas o aisladas (particularmente aquellas sin fuente de inmigración) todos los individuos son esenciales y la eliminación queda excluida”
Este bien podría ser el caso de la manada del Barbanza, en una península aislados de las manadas de lobos del interior por la autopista, la AP-9, y con las manadas más cercanas, las de Costa da Morte, que deben cruzar el Tambre o los puentes y carreteras… está claro que sufren un problema de aislamiento importante.
Y ya por último:
En 1992 se aprueba la Directiva Hábitat, Directiva relativa a la conservación de los hábitats naturales y de la fauna y flora silvestres, la cual propone y hace especial hincapié en la preservación de los hábitats naturales como unidad indiscutible para la preservación de las especies de flora y fauna silvestres. Y de nuevo, en esta directiva el lobo está clasificado como especie de interés comunitario.
En LCIE podéis ver también el “Action Plan for the conservation of the wolves (Canis lupus) in Europe” o lo que es lo mismo El Plan de Acción para la Conservación del Lobo en Europa escrito por Luigi Boitani. Y en este documento profundizaremos más el próximo día.
Podéis descargar el convenio de Berna y resto de legislación relevante en www.lcie.org en el apartado legislación.
fuente : http://blogueiros.axena.org/2012/05/11/asesinos-de-lobos-en-el-barbanza-xi-la-legislacion-europea-basica/
Etiquetas:
NOTICIAS
lunes, 14 de mayo de 2012
JARABULLO ADOPTADA
NUESTRA PEQUEÑA JARABULLITO VA A SER LA NUEVA COMPI DE NUESTRA FUME,AHORA TRINITY.
GRACIAS DE NUEVO HUGO Y SUSANA POR VUESTRA SENSIBILIDAD.
GRACIAS DE NUEVO HUGO Y SUSANA POR VUESTRA SENSIBILIDAD.
Etiquetas:
ADOPTADOS
jueves, 10 de mayo de 2012
BOTÓN COMIENZA A CONFIAR
BOTÓN ES OTRO DE LOS CIENTOS DE GATIÑOS QUE VENÍAN EN LAS TRAMPAS DEL LACERO,OTRO MAS DEL QUE NO SABEMOS NADA.
ERA UN GATO MIEDOSO Y HUIDIZO,DE LOS QUE SIEMPRE ESTABAN ESCONDIDOS.
AHORA COMIENZA A CONFIAR,SE DEJA VER,PERMITE QUE TE ACERQUES SIN SALIR DESPAVORIDO,INCLUSO EMPIEZA A TENER CURIOSIDAD POR NOSOTROS.
ES UN GATAZO INCREÍBLE QUE SABEMOS ES CUESTION DE ALGO MÁS DE TIEMPO QUE SE CONVIERTA EN UN CARAMELITO.
670594658
apaproyectogato@gmail.com
GALICIA Y SUS PERRERAS MEDIEVALES.
GALICIA Y SUS PERRERAS MEDIEVALES
Este artículo lo enviamos a ESQUERDA UNIDA para denunciar la situación de las protectoras,perreras...en Galicia.
El eurodiputado Willy Meyer,dará a conocer la situación en Bruselas,en el parlamento Europeo.
Para su redacción ,echamos mano del artículo de Julio Ortega con el mismo título.
En pleno siglo xxi,existen en Galicia
Centros
municipales oficialmente dedicados a la acogida, al cuidado y a la
adopción de animales abandonados sumidos no ya en la precariedad,
sino carentes de cualquier tipo de recurso que obligatoriamente ha de
ir unido a este tipo de servicio y en los que el departamento
dedicado a la muerte de los perros y de los gatos parece ser el único
que funciona con siniestra efectividad, al menos desde el punto de
vista económico que no bajo el deontológico, porque por ahorrar
gastos en cualquier tipo de atención, manutención, personal o
medios materiales, se aplica la ejecución modo abundante y barato(en
muchos centros , se utilizan paralizantes musculares ,ilegales como
el anectine que producen una muerte lenta y agónica por asfixia,)
tendente no a evitar el sufrimiento de los animales, sino a impedir
que pidan de comer o a tener que procurarles cuidados veterinarios y
para ello nada mejor que matarlos, de hambre, dejando de atenderles
en caso de enfermedad o de heridas, facilitando las peleas y si al
final nada de eso resulta efectivo, con un sacrificio económico, que
la muerte de saldo no elude padecimientos pero si ahorra euros.
No,
la Galicia de las perreras no tiene nada que ver con esa moderna que
se pregona, ni tampoco con la de los folletos de turismo que se
presenta al mundo como Galicia Calidade,inmersos todavía,en muchos
aspectos,en el medievo brutal y siniestro en la que el respeto a la
vida, sobre todo a la de las "bestias", es un valor
inexistente al menos en una parte de sus habitantes y, como ejemplo,
valga el alto índice de abandono de perros y gatos, y de maltrato,
principalmente a manos de cazadores, afición sangrienta que en la
Comunidad en la que se celebran los campeonatos de caza del raposo o
de tiro al pombiño
cuenta con un buen número de adeptos, o el desprecio bastante
generalizado hacia los mismos sobre todo en el ámbito rural, un
entorno en el que conceptos como atención veterinaria, libertad de
movimientos(perros encadenados de por vida,desde que nacen hasta que
mueren,con cadenas de 2m en el mejor de los casos) o respeto por su
integridad no suelen ser valores aplicables a perros y gatos, y
también por parte de algunos de sus políticos, tanto por
indiferencia como por consentimiento cuando no por responsabilidad
directa, pues la gestión de las perreras corresponde a los
ayuntamientos, que bien las atienden con medios propios o delegan en
alguna empresa privada, y es en estos dos casos en los que nos
encontramos con situaciones en las que más allá de deficiencias
tendríamos que hablar de conductas criminales, aunque a veces la
Ley, normalmente partidista, insuficiente y profundamente injusta,
las califique como mucho de faltas.
¿Por
qué la gestión de las perreras no recae en sociedades protectoras y
en albergues en los que el sacrificio no forma parte de sus cometidos
y cuya preocupación por los animales suele estar más que
demostrada?.y no en empresas privadas,que no son más que centros de
exterminio,sin permisos como es el caso de Culleredo que contrató a
una empresa de desratización.
Nacer
perro o gato en Galicia es tener muy altas probabilidades de verse
abocado al desamparo, al sufrimiento y a una muerte prematura y
dolorosa.
Entre el poco aprecio que se les tiene sobre todo en determinadas zonas, el gran número de ellos que muere atropellados debido al estado lamentable de las vallas de protección en viales rápidos y a la conducción temeraria de muchos por carreteras de parajes rurales, en las que es habitual que perros y gatos deambulen por los márgenes o las crucen, también a su maltrato, abandono y hasta muerte tan frecuente a manos de cazadores para los que los perros sólo son dignos de atenciones mientras cumplan su función para la caza, después se convierten para ellos en estorbos a eliminar o abandonar, y al fin, porque el último recurso que les queda, la asistencia por parte de los centros gestionados por los ayuntamientos, en vez de ser un servicio adecuado, sensible con las necesidades de estas criaturas y orientado a su cuidado y ayuda, no suelen ser más que negocios y centros de exterminio que tanto si están en manos municipales como cedidos a cualquier empresa privada, lo único que les preocupa es la cuenta de resultados, por eso cada perro o gato que entra en ellos, se convierte en candidato a una ejecución casi instantánea y mientras les llega su hora, la atención que reciben es por completo insuficiente.
Existen asociaciones protectoras en Galicia,como es el caso de la asociación proyecto gato que están pendientes de juicio con el ayuntamiento por negarse a matar a los animales y sacar a la luz las atrocidades que se llevan cometiendo en la perrera municipal de vigo desde hace más de 25 años.
Una de las respuestas por parte de la concellería de Medio Ambiente de vigo ante la demanda por parte de la asociación de medios,recursos,campañas de esterilización masivas.............fué la siguiente: “ya sabeis lo que teneis que hacer si hay tantos,matarlos;hay que hacer un servicio a la ciudadanía”
¿Sabe la comisión que el objetivo de la mayoría de las perreras municipales de Galica no es el cuidado de los animales sino su exterminio?
¿Sabe la comisión que la mayoría de las administraciones no tienen el más mínmo interés en abordar el problema desde la raiz,y se contratan a empresas privadas para que hagan labor de “limpieza” en las calles y se exterminen a cientos de miles de animales de forma cruel en toda galicia?
¿Sabe la comisión que el ayuntamiento de vigo rechazó un proyecto de reducción del abandono en un 20%,sensibilización,esterilización,fomento de adopciones y voluntariado por parte de ACLIVET(asociación de clínicas veterinarias de vigo) ?
En Galicia,casos de semejante crueldad y negligencia no son precisamente escasos y constituyen una realidad vergonzosa e intolerable.
Etiquetas:
ARTÍCULOS
LA SITUACIÓN DE LAS PERRERAS EN GALICIA A BRUSELAS
COMUNICADO DE PRENSA
ESQUERDAUNIDA TRASLADARÁ AO SEU EURODEPUTADO WILLY MEYER A SITUACIÓN DAS PROTECTORAS DEANIMAIS E DOS GRAVES INCUMPLIMENTOS DE CONCELLOS E CONCESIONARIAS DE RECOLLIDADE ANIMAIS NO SUR DE PONTEVEDRA
EUconsidera que a aparición dunha nave onde se almacenaban toneladas de animaismortos en As Neves é a constatación dunha política de incumplimentos dosdereitos dos animais, da insensibilidade social xa que moitos animais poderíanser animais de compañía entregados despois do falecemento e sobre todo dedirectivas europeas de sanidade e sacrificio animal. EU quere que a ComisiónEuropea investigue se coa crise e os recortes se está xeneralizando osacrificio masivo de animais sanos en protectoras do sur de Pontevedra. EU pidea creación nos concellos da comarca dun CONSELLO SECTORIAL DE PROTECTORAS DEANIMAIS como así ven de aprobar o concello de Zaragoza por iniciativa de IUpara buscar o “sacrificio cero” nos mesmos
Oresponsable comarcal de medio ambiente, Oscar Benavides, lembra que diversasorganizacións de protección animal veñen de vello denunciado a xeneralizacióndo uso de eutanásicos prohibidos, masificación de animais nas protectoras eincluso prácticas veterinarias feitas por non titulados, polo que a ComisiónEuropea debería intervir de inmediato de acordo coas normativas comunitarias.
Concellos como Vigo, Ponteareas ouRedondela, considera EU, poder perfectamente constituír un consello sectorialaberto a todas as asociacións e entidades relacionadas coa protección animalpara avanzar no obxectivo de "sacrificio cero" e na creación defiguras como a adopción temporal e outras campañas que contribúan asensibilizar contra os malos tratos animais.
Dito consello municipal debería volta aredactar a ordenanza municipal para especificar en que condicións pódenseretirar animais das Protectoras e, en particular, os criterios deidentificación e vacinación dos animais.
EU considera que existen recursossuficientes para tales melloras e lembra que protectoras como as de Vigoreciben 70.000 euros das arcas municipais para tal fin ademáis das donaciónsprivadas que se artellan.
Vigo, 08 de maio de 2012
ConselloComarcal de Esquerda Unida
--
ESQUERDAUNIDA TRASLADARÁ AO SEU EURODEPUTADO WILLY MEYER A SITUACIÓN DAS PROTECTORAS DEANIMAIS E DOS GRAVES INCUMPLIMENTOS DE CONCELLOS E CONCESIONARIAS DE RECOLLIDADE ANIMAIS NO SUR DE PONTEVEDRA
EUconsidera que a aparición dunha nave onde se almacenaban toneladas de animaismortos en As Neves é a constatación dunha política de incumplimentos dosdereitos dos animais, da insensibilidade social xa que moitos animais poderíanser animais de compañía entregados despois do falecemento e sobre todo dedirectivas europeas de sanidade e sacrificio animal. EU quere que a ComisiónEuropea investigue se coa crise e os recortes se está xeneralizando osacrificio masivo de animais sanos en protectoras do sur de Pontevedra. EU pidea creación nos concellos da comarca dun CONSELLO SECTORIAL DE PROTECTORAS DEANIMAIS como así ven de aprobar o concello de Zaragoza por iniciativa de IUpara buscar o “sacrificio cero” nos mesmos
Oresponsable comarcal de medio ambiente, Oscar Benavides, lembra que diversasorganizacións de protección animal veñen de vello denunciado a xeneralizacióndo uso de eutanásicos prohibidos, masificación de animais nas protectoras eincluso prácticas veterinarias feitas por non titulados, polo que a ComisiónEuropea debería intervir de inmediato de acordo coas normativas comunitarias.
Concellos como Vigo, Ponteareas ouRedondela, considera EU, poder perfectamente constituír un consello sectorialaberto a todas as asociacións e entidades relacionadas coa protección animalpara avanzar no obxectivo de "sacrificio cero" e na creación defiguras como a adopción temporal e outras campañas que contribúan asensibilizar contra os malos tratos animais.
Dito consello municipal debería volta aredactar a ordenanza municipal para especificar en que condicións pódenseretirar animais das Protectoras e, en particular, os criterios deidentificación e vacinación dos animais.
EU considera que existen recursossuficientes para tales melloras e lembra que protectoras como as de Vigoreciben 70.000 euros das arcas municipais para tal fin ademáis das donaciónsprivadas que se artellan.
Vigo, 08 de maio de 2012
ConselloComarcal de Esquerda Unida
--
Etiquetas:
NOTICIAS
miércoles, 9 de mayo de 2012
NEVES,TIERNA CARAMELITA DEL SÍNDROME DE NOÉ.
¿OS ACORDAIS DE ESTAS FOTOS?
SON ALGUNAS DE AQUEL ESPECTÁCULO DANTESCO QUE VIVIMOS EN ESTA "CASA".
EL OLOR ERA NAUSEABUNDO,APENAS SE PODÍA CAMINAR,LOS PERIÓDICOS HACÍAN DE ARENOS DE LOS POBRES ANIMALIÑOS QUE VIVÍAN EN LA ABSOLUTA INMUNDICIA.
NEVES,ES UNA DE LAS GATIÑAS DE AQUELLA CASA,ES LA COSA MÁS TIERNA Y DULCE QUE OS PODAIS IMAGINAR,SIEMPRE PASA DESAPERCIBIDA DEBIDO A SU TIMIDEZ,PERO SI TE ACERCAS A ELLA ES TODO MIMO.
EN ESTAS ÚLTIMAS FOTOS SE LA PUEDE APRECIAR.
ABAJO EN LA MADROA.
670594658
apaproyectogato@gmail.com
Suscribirse a:
Entradas (Atom)











































