lunes, 15 de noviembre de 2010

PLUMA.ADOPTADA


Esta es nuestra guapísima Pluma. Tiene unos ojazos impresionantes y un carácter tranquilo, pero también muy tímido y huidizo. Eso si, no nos quita ojo, no puede evitar sentir curiosidad hacia el ser humano, al que seguramente entregó su confianza alguna vez y le devolvieron a cambio palos.
Esperemos que alguien sepa darle la oportunidad que se merece.
Con sus compañeros felinos hace muy buenas migas.

FRECHA.ADOPTADA


Frecha hace honor a su nombre, su traducción al castellano es Flecha, y es que sale disparada en cuanto nos acercamos demasiado. Aunque no tiene un pelo de tonta y cuando hay chuches por medio se hace la que no se entera de nada y hasta la podemos rozar.
Es otro de nuestros casos que necesitan adoptantes especiales, tiene miedo del ser humano, pero a la vez no puede evitar sentir curiosidad.
Se lleva de maravilla con los demás gatos de la protectora.

MIEL.ADOPTADA.


Miel es una gatita asustadiza que poco a poco va venciendo su timidez. Antes no se le veía el pelo y ahora se la ve rondando a los humanos en la protectora, con una mezcla de prudencia y curiosidad.
Es una gata pacifica que se lleva estupendamente con sus compañeros felinos en la protectora.

viernes, 12 de noviembre de 2010

Gato siames encontrado (Vigo)

Nos comunican en la clínica Gallaecia que se ha localizado un gatito siamés el 4 de Noviembre, en la calle Zaragoza. Dicen que es casero, posiblemente perdido.

Si creéis que lo conocéis y podéis ayudarle a regresar a casa contactar con nosotros
apaproyectogato@gmail.com
Tlf: 648 508 108 / 605 422615

o en el tl 986 411 515

Gato encontrado en Avd Castelao (Vigo)

Irene nos ha escrito para contarnos que este Jueves 11 ha encontrado un gato siamés perdido en la Avd Castelao.
Es un macho adulto al que le calculan unos 2 años.

Si creéis reconocerlo y podéis ayudarle a volver a casa, por favor, contactar con Irene:

irene_abk@hotmail.com

Dafne adoptada


Nuestra preciosa Dafne, la del lunarcito, ha sido adoptada hoy por una gente estupenda :D

martes, 9 de noviembre de 2010

ACTUALIZACIONES DE VIAJEROS SOLIDARIOS

HOla a todos!!

Bueno, me imagino que muchos ya habreis colaborado con alguno de los viajeros que han
salido estos dias. En primer lugar quiero pedir disculpas porque estamos yendo muy atrasados con las fotos, y las
actualizaciones de los viajes. Algunos con semanas de retraso. Pero quiero deciros a todos que las ayudas van llegando que es
lo mas importante, y que los gatitos siguen sobreviviendo gracias a esta grandiosa solidaridad de todos los que estais colaborando con Proyecto Gato.

Queria compartir con todos vosotros el reportaje que se ha hecho a los viajeros que salieron de Valencia
es emocionante, a mi por lo menos se me han caido las lagrimas ver como ha respondido la gente
y verlo reflejado en este reportaje, que es una muestra mas que entre todos podemos hacer algo.

Os dejo el link para que puedan disfrutar de este reportaje

http://livingruzafa.com/2010/11/cronica-de-un-viaje-solidario/

El viaje desde Valencia, como el Viaje desde Lleida-Barcelona, fue la
union de muchos viajeros solidarios que hicieron posible que a traves de esta
cadena humana de solidaridad llegaran las donaciones de muchas personas de distintos
puntos de Espana. En el de Barcelona-Lleida a parte de recoger las donaciones de las personas que han
colaborado y la de los viajeros mismos, participaron en la cadena de viajeros: Cristina y Noe que hicieron posible
hacer llegar todo de nuestros amigos catalanes. Y en el de Valencia tuvimos a Jorgina e Iñaki que llevaron las cosas de Valencia a Madrid
y nuestra Isabel y Goyo, que ya creo que podemos considerarla parte nuestra tambien, que hicieron el resto del recorrido hasta el refugio.
Pero queria hacer una mencion especial en Valencia, que fue Cristina que se encargo de organizar, coordinar las ayudas de Valencia,
contactar a los medios que han hecho el reportaje, incluso revistas locales para hacer que este acto solidario tuviera la repercusion que necesitabamos que tuviera
en Valencia. A todos los que he nombrado, a todos los que han colaborado con algo, a todos los que siguen difundiendo y que hacen posible que VIAJEROS SOLIDARIOS
siga VIVO, quiero decirles GRACIAS POR TODO! No hay palabras que puedan expresar los sentimientos que nos corren internamente, de verdad y de corazon, GRACIAS!


Ahora me gustaria actualizar los viajes que hay pendientes, quedan muy poquitos
y estamos ansiosos porque puedan surgir mas viajes. Nos gustaria que surgiera otro mas desde Valencia
porque nos permitiria seguir trayendo mas donaciones.

Hay un destino en particular que muchas amigas desde alli estan deseando que pueda surgir un viaje solidario, y
que todavia no hemos tenido la suerte de tener ninguna propuesta, y es ZARAGOZA, asi que a alguien que
pueda ofrecer este viaje, podria ser quizas tan grandioso como lo fueron todo el resto de los destinos.

Asi que bienvenidas sean las propuestas!! YA SABEIS, TANTO PARA LOS QUE QUIERAN DONAR ALGO EN ALGUNO DE LOS LUGARES
DONDE TENEMOS YA VIAJES SOLIDARIOS PROGRAMADOS, O BIEN A PROGRAMAR, COMO TAMBIEN PARA EL QUE PUEDA
OFRECER UN VIAJE SOLIDARIO, CONTACTAR CONMIGO POR FAVOR A: silvana.animalista@yahoo.com.ar

PROXIMOS VIAJES (ATENCION: ASTURIAS, VALLADOLID Y CANTABRIA!!!)


NOVIEMBRE;
MARTES 9 Y MIERCOLES 10, OVIEDO,GIJON Y AVILES

NOVIEMBRE;
LUNES 15 MARTES 16 MIERCOLES 17 VALLADOLID

NOVIEMBRE;
LUNES 22 AL VIERNES 26 CANTABRIA


Aqui teneis los articulos que han publicado en la Revista de Gatos n.18
sobre PROYECTO GATO, y sobre todo, nuestros VIAJEROS SOLIDARIOS!

http://issuu.com/gatos/docs/revistagatosn_18/3?mode=a_p

(PAGINA 8 a 12 NOTICIAS)

(PAGINA 89 VIAJEROS SOLIDARIOS)


En el proximo mensaje os voy a escribir acerca de las necesidades mas urgentes en estos momentos para Proyecto Gato,
lamentablemente el frio y el invierno no es lo mejor para nuestros felinos. Siguen estando en las mismas condiciones
y viviendo de la solidaridad. El frio no se los quita nadie, por ello mas que nunca necesitan de nuestras ayudas. Luego os pondre
que es lo que mas necesitan en estos momentos. Recuerden que pienso y arena es lo que siempre necesitan, porque gastan mas de 18
kilos de arena al dia, y hay mas de 300 gatos en el refugio.

Gracias a todos por vuestra atencion

Un gran abrazo y a seguir luchando!


Silvana

Refugio de Animales de Cambados necesita una lavadora y una secadora

Se les ha roto la que tenían y los inviernos aquí son terribles, las necesitan para poder lavar y secar a tiempo las mantas para los animales que atienden.
Los inviernos son muy duros, hay que ayudarles. No podemos permitir que esos peques pasen frío.
Pueden ser de segunda mano.

Podéis contactar con ellos aquí:
olgacambadesa@hotmail.com
http://www.refugiocambados.es/
649919849


 Si queréis contribuir a que puedan comprar una aquí tenéis su numero de cuenta:
CORBILLON - CAMBADOS - PONTEVEDRA (ESPAÑA)
2100-5036-49-0200074762 La Caixa
IBAN
ES48 2100 5036 4902 0007 4762

Crónica de un viaje solidario.

Cristina Peris.- Lo logramos, juntos lo hemos hecho posible. Apenas teníamos una semana para recoger las donaciones de este primer viaje solidario desde Valencia a Proyecto Gato. Sin embargo, conseguimos llenarles el coche a Jorgina e Iñaki, los viajeros solidarios que el pasado día uno de noviembre abandonaban Valencia con todas las donaciones de los valencianos. Y es que, como decía Perich, los amantes de los gatos somos gente encantadora.
Empezamos grabando el vídeo de presentación para Living Ruzafa. Mientras nuestro coordinador lo montaba, yo fui promocionando el viaje entre mis conocidos y amigos. También puse algunos carteles explicativos del evento.
Carmen Llorens y Rodica Munteanu fueron las primeras en contribuir con algunas latitas. Pepa Alcalá donó un dinerito con el que compramos latitas de gastrointestinal, que tanto necesita Proyecto Gato.
Otras amigas que contribuyeron fueron Annie Reubrecht y Chelo Rams, que donaron latitas y arena  (Annie dice que en el cielo le tendrán en cuenta lo que hace por los gatitos).
Nuestro coordinador tuvo listo el vídeo en menos de veinticuatro horas, con una celeridad sin precedentes. Así, el ma

rtes ya podíamos disponer de él para conseguir más donaciones.
Desde el Facebook vino mucha gente: Ruth, Bea, Raquel y Vicen, Aida López, que es una chica majísima que se ha ofrecido a ayudar, así que en próximos viajes contaremos con ella. Conmovedora también la historia de Mar que, recien operada y en su silla de ruedas, superó todas las barreras arquitectónicas y… ¡¡llegó, señoras y señores!!  al Mercado de Ruzafa, donde aportó su donación. Todas ellas donaron pienso, mucha arena, potitos (sin puerro ni cebolla), medicamentos e incluso una pequeña estufa que Bea pensó que podía ser útil.
Seguro que me dejaré a alguien en el tintero, como dos chicas que vinieron del Facebook y no dejaron su nombre. Espero sepan perdonarme ya que son tantos, afortunadamente, los que merecen un agradecimiento expreso que resulta difícil en estas líneas enumerarlos a todos.
También colaboraron clientes y amigos de José Miguel, nuestro vendedor solidario, que merece mención aparte ya que se ofreció él mismo como punto de recogida, ha hecho un descuento sustancioso en todas las donaciones a Proyecto Gato adquiridas en su comercio y, no contento con eso, ha donado él mismo uno de los sacos de Tonus que encargamos (ya saben que los gatitos de Proyecto Gato están todos con diarrea por tanta mezcla de pienso de las donaciones, y nos han pedido por favor que, a ser posible, enviemos todos el mismo pienso, esto es, Tonus), y es que José Miguel es un animalista de gran corazón. Sin su colaboración, este viaje solidario hubiese sido, si no imposible, mucho más difícil.
Marga, nuestra estanquera animalista, también colaboró como punto de recogida y con sus propias donaciones. También un agradecimiento especial a Clínica Veterinaria Ruzafa, porque se portaron genial con nosotros.
Gentes todas del barrio de Ruzafa en Valencia han contribuido anónimamente para que los gatitos de Proyecto Gato tengan para comer unos días, han contribuido para atenuar la enorme injusticia que se ha cometido con ellos. Así, podemos decir que este primer viaje solidario a Proyecto Gato desde Valencia ha sido un éxito, y este éxito se lo debemos a todos los que han colaborado con esta causa solidaria. A todos vosotros, muchísimas gracias en nombre de Proyecto Gato.
Pero no podemos parar, hay que seguir recogiendo y donando para próximos viajes que están ahí, a la vuelta de la esquina, hay que seguir llevándole a Proyecto Gato nuestra solidaridad desde Valencia, como desde toda España. Tenemos, de momento, dos viajes pendientes de confirmación: el primero a mediados de noviembre. Tan pronto como se confirmen, se difundirá la noticia a través del Facebook y en los carteles que hay en los puntos de recogida.
Pueden seguir donando para estos viajes desde ahora mismo: los gatitos de Proyecto Gato merecen todo nuestro apoyo.



http://www.youtube.com/watch?v=UMqatZdz5io&feature=player_embedded

http://livingruzafa.com/2010/11/cronica-de-un-viaje-solidario/

Gracias de corazón de parte de todos los gatiños de Proyectogato a los que estáis haciendo esto posible :D

lunes, 8 de noviembre de 2010

Noticias de nuestros peques

Esta semana conoceréis a Rocky (ahora Elder), un gatiño con una historia triste pero con final feliz.


En la protectora tenemos mucha experiencia, por desgracia, con lo que les ocurre a los gatiños caseros cuando llegan al refugio. La mayoría se deprimen, han perdido su hogar, su familia, no saben donde están, lo que ocurre, no están acostumbrados a convivir con mas gatos...Dejan de comer, se estresan, se deprimen...algunos no lo consiguen...
La gente no es consciente del terrible golpe que es para un gatito que jamas ha conocido otro mundo que su hogar, el perderlo todo de golpe.
Rocky lo perdió todo por que el pilar de su vida, su humana, falleció. Y ya nos temíamos lo peor.

Por suerte un día llegaron dos ángeles a la protectora, vinieron a conocerla, y cuando supieron de Rocky se ofrecieron rápidamente a acogerlo. Rocky volvió a nacer ese día, y como no pudieron resistirse a sus encantos, fue adoptado por sus salvadores.

Ahora es un gato muuuuy estresado, ya se ve en las fotos, perfectamente feliz y adaptado a su hogar y al cariño que le dan a diario.




Gracias Lucia por darle la oportunidad de vivir, de conocer de nuevo la felicidad de un hogar. Ojala otros como el tuviesen la misma suerte. Ojalá ninguno conociese jamas la tristeza de perder su hogar...
Gracias por ser su ángel de la guarda.

Puma



Puma es el prototipo de panterita mimosa y dormilona. Se pasea por la sala pequeña, sobre todo por el patio, aprovechando las pocas horas de sol antes de que entremos de cabeza en el frío invierno.
Se lleva estupendamente con otros gatos.

Se da en adopción esterilizada, microchipada, desparasitada con contrato de adopción y seguimiento.

Contacto:
apaproyectogato@gmail.com
Tl adopciones: 670 594 658
Tl: 648 508 108

Magi



Esta gatita fue recogida en la Avd de Madrid, en la Escuela Universitaria de Magisterio en el mes de Mayo. Por desgracia nadie la reclamó,  así que ahora esta esperando un hogar.
Es una gatita pequeña, mimosa, delicada, de muy buen carácter, se lleva estupendamente con los demás gatos de la protectora y no digamos ya con los humanos.

Se da en adopción esterilizada, microchipada, desparasitada con contrato de adopción, pre y post seguimiento.

Contacto:
apaproyectogato@gmail.com
Tl adopciones: 670 594 658
Tl: 648 508 108

SONO ADOPTADA


Sono es una palabra gallega cuyo equivalente en castellano es Sueño. Y es que esta peluda es la clase de gata que muchos soñamos con tener: cariñosa, mimosa, sociable, buena...sin embargo no es suficiente, ya que espera, junto a su hermano Bizco, una adopcion que no llega.

Revista Gatos nº 18

Ya ha salido el número 18 de esta fantástica revista. Os la recomendamos a todos:

sábado, 6 de noviembre de 2010

Mas sorpresas y mucho cariño, desde Leon

Esta vez desde León llego otra visita con sorpresas y mucho cariño hacia nuestros peques. Diana y su marido se acercaron desde León a traernos su contribución, pero muy especialmente, a traer cariño y compañía para los peques de la protectora.



Los peques estaban encantados, como siempre, de que llegase visita y mas cuando les estuvieron dando mimitos, algo de lo que no se cansan y siempre están dispuestos.


Tanto Diana como su marido nos estuvieron echando una mano en el refugio, por que son muchísimas las cosas por hacer y pocas manos las que tenemos.



Pero creemos que lo mejor manera de poder presentaros su visita es el testimonio de la propia Diana que os copiamos integro:

Me sentía alegre cuando llenaba el maletero con mi pequeñísima aportación destino Vigo, y con la ilusión de poder dedicar parte de mi tiempo en Galicia para acercarme hasta Proyecto Gato en compañía de mi marido.

La puerta se abrió, y tras cerrarla a nuestra espalda, ya no pudimos casi movernos del umbral, en un momento nos vimos rodeados de cantidad de gatos que querían una caricia o el calor de nuestro regazo, algunos nos saltaban directamente al hombro y ahí se quedaban ronroneando sin parar, otros nos trepaban por las piernas alargando sus patitas hacia nosotros maullando para llamar la atención, o desde las estanterías levantaban el lomo y se ponían de puntillas en ademan de que les cogiéramos, estirando el cuello para estar lo más cerca posible de nosotros.




No sé cuánto tiempo estuve así, sin dar crédito a tanta demanda de cariño y sin saber muy bien a cual atender. Hasta que Susi nos devolvió a la realidad y dijo “pasad al patio… si hay mas” y efectivamente, intenté abrirme paso para no pisar ninguna colita y llegué al exterior, los más atrevidos me siguieron rápidamente para no perderse ni un segundo de mi atención, y de nuevo me rodearon deseando ese gesto cariñoso, esa caricia en el bigote, la barbilla, las orejitas o donde fuera. ¡¡¡No tenía manos suficientes…!!! Hubiera deseado ser pulpo en ese momento para poder satisfacerlos a todos…


Me embargó el cariño que tanta falta les hace, la rabia e impotencia de no poder hacer nada más, la tristeza por ver como se ha podido llegar en esta sociedad nuestra a semejante situación, no solo aquí, sino en todos y cada uno de los refugios, albergues, asociaciones de animales abandonados… La comprensión hacia las responsables del refugio que solicitan las instalaciones prometidas que tanta falta les hace… y reciben silencio por respuesta…








Viendo todo aquello intentamos ayudar a Susi aquella tarde en lo que pudimos, y os puedo asegurar que es una experiencia única, estos animalitos maravillosos no pierden su categoría, su orgullo y dignidad aún estando afinados en muy pocos metros, cuando les limpiamos los areneros y rellenamos con arena nueva, hacían cola para hacer sus necesidades en ella limpia, y en cuanto oyeron el ruido del paquete de comida al abrirse, hasta los más recelosos que no se movieron de su rinconcito desde que llegamos, vinieron rápidos a degustar el placer del pienso recién abierto y el agua fresquita.

Y ya anocheciendo, se acurrucaron todos en su gran cama común al abrigo de la mantita que les da calor y cobijo para pasar una noche más, como tantas otras de las que les espera en estas condiciones, mientras los responsables del ayuntamiento echan balones fuera sin ningún escrúpulo ni muestra del más mínimo amor hacia los animales…

Dejando solas a un puñado de personas exhaustas por el esfuerzo y la dedicación que no bajan la guardia y están ahí, día a día, uno tras otro, domingos y festivos sacrificando su tiempo por y para los animales, por encima de sus intereses personales, con un pasillo minúsculo que hace las veces de recepción, almacén botiquín y vestuario en poco más de 5 m², y dos estancias con salida a sendos patios, repletas de felinos faltos de cariño, pues todo el que les dan los voluntarios y responsables de Proyecto Gato es imposible que llegue para todos.

Les falta el cariño que les proporcionaría un buen hogar, el que se merecen y les ha sido negado por familias sin escrúpulos que los han dejado en la calle sin ningún pudor o remordimiento. Un gran problema de toda la sociedad, donde muy pocos se responsabilizan y la inmensa mayoría hace oídos sordos o se escudan diciendo que prefieren no verlo porque “lo pasan mal”.



Al día siguiente ya de vuelta a mi hogar, nos esperaban dos felinos iguales que aquellos que dejábamos atrás, pero estos con un lugar siempre caliente donde vivir, con todas las comodidades que un piso pueda ofrecerles, con la tripita siempre llena y mucho cariño y atenciones. Y mi alma felina llora al no poder dar a mas animales esta seguridad y calidad de vida, y llora de impotencia por no poder hacer nada con esta sociedad nuestra tan egoísta y consumista, y quizá peco mimando en exceso a mis compañeros gatunos, como queriendo aliviar lo que no puedo dar a otros tantos como ellos, como aquellos que dejé en Vigo, y que están en iguales situaciones en todas las partes del mundo.

Desde aquí, solo puedo mostrar mi más sincera admiración ante todas las personas que como Proyecto Gato están ahí luchando por lo que casi el resto de la sociedad se niega a ver y aceptar, el abandono masivo de animales de compañía. Y mi más sincera repulsa a todos y cada uno de los responsables políticos que teniendo la posibilidad de cambiar las cosas no hacen nada de nada.


Muchas gracias por todo Diana, por visitarnos, por traer cosas a los peques de la prote, por darles cariño, por tu ayuda y por tus palabras.
Esperamos que algún día volváis, a ser posible a un refugio distinto, donde ninguna amenaza penda sobre las cabezas de los peques, donde muchos hayan encontrado ese hogar que se merecen, donde los areneros estén siempre llenos y limpios y los comederos repletos de comida. Donde siempre encuentren manos amigas que los acaricien y les den el cariño al que tienen derecho. En un refugio digno para ellos.

Un abrazo y esperamos veros pronto.

Sorpresas desde Salamanca

Antes que nada queremos pediros disculpas a todos. Sabemos que nos faltan nombres, visitas, fotos...pero nos es físicamente imposible estar al tanto de todo, son muchas las visitas, algunas llegan sin avisar, otras llegan cuando no hay gente que pueda hacer fotos....y los peques se llevan todo nuestro tiempo.
Espero que sepáis disculparnos por nuestros despistes y atrasos. Ya nos gustaría poder tener al día todo y no despistarnos absolutamente de nada.

Hoy nos toca la visita de Almudena y CIA desde Salamanca.



No solo nos han traído un montonazo de cosas para los peques si no que ademas nos ayudaron en el refugio.



Se les ha dado tan bien que estamos deseando que vuelvan para echarnos una manita (je je), que los peques de la prote necesitan muchiiiisima ayuda. Y de paso, unos cuantos mimos, que sabéis que les encantan.




Queremos agradeceros a todos, los que habéis hecho posible este viaje, los que habéis contribuido para que los peques de la prote tengan comida, arena, medicinas, mantitas...en suma, los que estáis contribuyendo directa o indirectamente a que a día de hoy estén cuidados y tengan la oportunidad de encontrar esa casita que se merecen:
De Salamanca
- Mar Mar Sanchez Gonzalez
- Julio Ceballo
- Clinica veterinaria Gomez Ulla: Bea
- Oceano
- Disoja, Roberto
-Cristina Alama y André Barbosa Fernandes
-Mar Muñoz
-Almudena Gómez , Jorge Redondo y los Ronroneadores

De Madrid:
-Lis y Lola

De Orense
-Veronica Oliva Caíña
-María Gil Sanchez

Muchas gracias a todos, no podríamos continuar sin vuestro apoyo y ayuda y no os podéis imaginar lo que agradecen los peques vuestras visitas, y todo lo que les enviáis.




Un abrazo desde Vigo para todos/as y mil ronroneos de parte de los gatines de Proyectogato.

lunes, 1 de noviembre de 2010

URXENTE: PERDIDA "CARPI" EN SANTIAGO DE COMPOSTELA - DO REFUXIO DE BANDO - ESTABA RECÉN ADOPTADA!!!!


DIFUNDIMOS:



27/10/2010 Hoxe pola mañá perdeuse Carpi, adoptada hai 15 días no refuxio de Bando, a viron por última vez pola rúa de San Pedro. EStaba adoptada, pero a ían devolver, porque din que tiña moito medo, e non comía, nin se movía dun recuncho da casa. Non teño foto dela, pero ten que haber algunha en ollo ó can. Difundide.


31/10/2010
se estades en santiago e a vedes, chamade ó 092, que vos pasen directamente co laceiro(por favor insistide que vos pasen). tamén 635974445
é moi medosa pero non morde. ten chip. non sei se ten collar ou non. femia, pesa sobre 20 kg. non leva ese chaleco. as fotos son as que tiñamos.
levaba no refuxio 5 anos, e é a súa vida, co cal, sospeitamos que lle escapase ó novo dono e quixera volver ó refuxio. escapou dende o centro de santiago, e na rúa san pedro a perdeu de vista. o camiño que ela coñece de facer varias veces é refuxio - chega ata camiño peregrinos - pola carreteira empedrada - san lázaro - rúa fontiñas - concheiros - san pedro - cervantes(non sei se sabe dende aí)
cando chegou a san pedro, pode que dese seguido o camiño, ou tirar cara bonaval, belvís, a salle, fontiñas, sar, xunta, estación buses, cancelas, monte gozo... puxemos carteis. pero tamén pode que estea escondida, que a recollese un peregrino, outra persoa, o alguén que teña casa e finca e non a leven ó veterinario.

092 que vos poñan co laceiro(en santigo)
(noutros concellos pode que recolla medioambiente, ou protección civil, etc)
635974445

Perra perdida en TOURON, Pontecaldelas

DIFUNDIMOS:

A LÚA la tuvimos que sacar de su antigua casa de acogida por razones personales. Ayer la llevamos para su nueva casa de acogida de donde se ha escapado.

POR FAVOR, anda ahora mismo por el monte totalmente desorientada. Pedimos que esteis atentos las personas de la zona. Tambien que compartan este enlace para su mayor difusión.

La zona es TOURON, PONTECALDELAS.


Si alguien la ve que se ponga en contacto con:

622.492.676/696.693.971

adopcionesgalicia@hotmail.es

Perdido cachorro boxer en Alcabre (Vigo)

DIFUNDIMOS:

El sábado 30/10/10 por la tarde, con la tormenta, se nos ha escapado de casa un cachorro de boxer, en las inmediaciones del Camiño da Ameixeira (Alcabre), en Vigo. Es de color dorado y tiene máscara negra en la cara. Sólo tiene 4 meses.

Si tuvierais alguna información al respecto os agradeceríamos os pusierais en contacto con nosotros:

986246341 - 600690530 - 637058139 / anapinal@telefonica.net

Gracias. Saludos.

Ana.

Yaki, perro perdido en Poio (Pontevedra)

DIFUNDIMOS:



Hola amigos hace como 15 dias me escapo mi niño Yaki ,y tengo a su hermano triste ,yo vivo en la zona de Poio he buscao por todos lados y no doy con el ,os mando una foto ,si alguien sabe de el ,os lo agradeceria tiene 6 años y lo tengo desde cachorro.

Si alguien tiene noticias de Yaki , que contacte con la protectora Os Palleiros de Pontevedra, tel:626519310